Redenen ↔ Liefde

Referentie: Kroeker, Esther - Schaubroeck Katrien, "Reasons of love: an introduction", Philosophical Explorations 16 (2013) 3, p. 280-284

Plaatskenmerk: UA-CST FILO 10 E-PHEX/5 j

Extract: "Velleman frames love in a broader picture of functions characteristic of persons, such as participating in conversation, in joint intentions, and in modes of togetherness and apartness. In valuing these functions, what we actually value, according to Velleman, is the uniquely human capacity to form an objective self-conception. An objective self-conception refers to the amazing capacity of subjects to look objectively at their subjectivity, or in other words, to think of themselves as inhabitants of the world thinking this very thought. According to Velleman, the regress of self-reference implicit in an objective self-conception is what we marvel at when we look into a lover's eyes. When I love someone, I really look, and I see his self-awareness, seeing that he is aware of me likewise and thus seeing him seeing me seeing him, and so on ad infinitum. There is a kind of limitlessness involved in one's self-conception, and love is a recognition and confrontation of the other's limitlessness. This limitlessness, which is essential to one's objective self-conception and which is in turn essential to personhood, is what we value and what gives us reason to love." (pg. 283)

Soort bron: een artikel uit een gedrukt tijdschrift.

Commentaar: Prachtig geformuleerd en volgens mij introduceert Velleman hier een diepe kijk op wat liefde voor reden kan hebben. Heeft hij het hier over één bepaalde vorm van liefde, die tussen geliefden ? Ik denk dat de eindeloosheid in het objectiveren van jezelf en/of andere ook over vriendschap kan gaan. Denk aan een diepgaand begrip voor de andere waar woorden overbodig zijn geworden. Denk aan de vriend die een vriendin plots intuïtief onvoorwaardelijk gaat steunen na haar trauma. Velleman heeft m.i. gelijk door liefde als morele emotie voor te stellen, immers alles wat we doen valt in essentie terug op onze eigen moraliteit. Maar een reden voor liefde sluit niet uit dat liefde zelf aanzet geeft tot redenen (Frankfurt). Dus in die zin kan liefde zowel een reden voor zichzelf geven als krijgen.