Een middel om te Zijn ?

Referentie: Aristoteles, The works of Aristotle, Volume II, Translated into English under the editorship of W.D. Ross, Oxford: Clarendon Press, 1930, 12 vols. (digitale kopie via Internet Archive)

Plaatskenmerk: https://archive.org/stream/workstranslatedi02arisuoft#page/n19/mode/2up (geraadpleegd op 05.12.2013)

Extract: "The most pertinent question with which to begin will be this: In what sense is it asserted that all things are one ? For 'is' is used in many senses. Do they mean that all things 'are' substance or quantities or qualities ? And, further, are all things one substance - one man, one horse, or one soul - or quality and that one and the same - white or hot or something of the kind ? These are all very different doctrines and all impossible to maintain. For if both substance and quantity and quality are, then, whether these exist independantly of each other or not, Being will be many."

Soort bron: een ingescand filosofisch boek (in html-formaat) dat men via een internetpagina gratis kan downloaden

Commentaar: De start van een bekend citaat waarin Aristoteles o.a. Parmenides bekritiseert op het Zijnde dat één is. Rationeel gezien klopt het volledig wat hier staat, als één woord verschillende doctrines dekt is Zijn altijd veelheid. Maar als we de ratio nu eens even wegdenken en in de plaats gevoel gebruiken, blijft de Zijn-is-één-filosofie van Parmenides misschien wel overeind staan ? Neem nu de overheersende gedachte in de Indische filosofie dat het Âtman (diepste kern van ons eigen zelf) en het Brahman (scheppend wereldprincipe) één is. Het heelal is Brahman, maar Brahman in ons is de Âtman. Deze opvatting is niet te begrijpen met de ratio, maar toch begrijpen we ze. Misschien is Zijn als één of veel in die zin gewoon een middel om een levenshouding eigen te maken die Is.