Referentie: Giddy, Patrick, "More Than Tolerance: Ethics for a Multicultural Society", Synthesis Philosophica (2012) Vol. 27 No. 2, p. 363-376
Plaatskenmerk: http://hrcak.srce.hr/index.php?show=toc&id_broj=8278 (geraadpleegd op 18.12.2013)
Extract: "In promoting the virtue of tolerance, are we not secretly affirming that the forbearance that characterizes our own culture and convictions, marks out our culture as superior in some way, as more enlightened? It is we, after all, who understand that no single lifestyle is truer or better in some absolute way than the others, and thus we understand more than those who still believe in the objective truth of their convictions." (p. 365)
Commentaar: In de zin van de andere cultuur als "gelijk" te beschouwen (zie ook blog "Multiculturalisme of neo-colonialisme ?") gebruikt men graag het woord "tolerantie". Maar objectief bekeken is de mate van cultivering anders, en men kan inderdaad met tolerantie alleen geen onderscheid maken tussen goed en slecht, integendeel, er sluipt een onuitgesproken verlangen in om minder (of zelfs geen) onderscheid te maken, niet omdat er geen goed of slecht zou zijn, maar omdat het relatief is wat wij goed of slecht zouden vinden. Maar omdat dit een gedachte is die op zichzelf ook relatief is (immers dit is ons waarde-oordeel), kan dit ons nooit een voldoende antwoord geven op de vraag hoe we moeten omgaan met een intolerante cultuur. Tolerantie is geen maatstaf an sich dat alles plots gelijk en relatief maakt, maar een middel om via onze inwendige inschikkelijkheid te leren van nieuwe en steeds moeilijker wordende situaties.
Stap van de heuristiek: Stap 2: een artikel via Philosopher’s Index
