Referentie: Aguiar, Marian, "Arrange Marriage: Cultural Regeneration in Transnational South Asian Popular Culture", Cultural Critique, 28 (2013) 84, p. 182-213
Plaatskenmerk: UA-CST FILO 10 E-CULT/5 j.
Extract: "Sidestepping a political response that might look for new paths to emancipation, the intimate public instead becomes a site for conversation, consolation, and evasion, as it obscures the economy and, more generally, the power structures that have defined the practice of arranged marriage. This intimate public provides a valuable cultural diagnostic for understanding how transnational identities and practices are formulated through popular cultural forms that both collude with and challenge Western fundamentals of individual consent; this public reterritorializes the discourse of consent as not only about individual freedom, here in the guise of choice, but also as about historical difference presented in the form of national, religious, or regional culture." (p. 210)
Commentaar: Individuele keuze en uithuwelijking raken elkaar aan... of toch niet?
Het opkomende transnationale karakter van een "liberal-choice-meets-arranged-marriage"-cultuur (Ladki-Lit, Bollywood, etc.) brengt een ogenschijnlijke sluier van verzoening met zich mee. Als individu kan men daarin kiezen voor uithuwelijking (meer mobiliteit) maar ook het uitbreiden van die keuze (internet) lijkt een toenadering. Maar wordt het woord "keuze" hier niet te vlug herbruikt alszijnde het eenzelfde betekenis zou hebben tussen verschillende culturen ? Is er geen inherent verschil in de mate van autonomie tussen kiezen voor uithuwelijking en kiezen voor een individu ? Namelijk de mate waarin men beïnvloed is door externe factoren is hier waarschijnlijk niet dezelfde en in die zin is de verantwoordelijkheid van de ene minder vrij dan de verantwoordelijkheid van de andere.
Stap van de heuristiek: Stap 3: een artikel over het thema gevonden via de UA-catalogus
